Italiaanser kun je niet crossen. Leuk filmpje. 

 

De zesdaagse in Chili zit er weer op, en daarmee ook het hele internationale enduro-seizoen. Een paar dagen geleden hadden we al een tussenstand na drie dagen. En wat betreft de Trophies is er sindsdien niet veranderd aan de top: 
In de hitte en het stof won Australië de World Trophy, voor de USA en Italië. De Junior Trophy werd gewonnen door de Italianen, voor USA en Frankrijk. En de Women’s World Trophy werd ook met macht door Australië gewonnen, met de Amerikaansen als tweede en Spanje derde.
De E1-klasse werd gewonnen door de Italiaan Andrea Verona op TM, de E2 door de Amerikaan Robert Taylor op KTM, de E3 door Daniel Milner (foto) uit Australië op KTM en de EW door zijn landgenoot Tayla Jones op Husqvarna. Milner was van allemaal de snelste dus hij won ook de scratch. 
Er was jammer genoeg dus geen Nederlands trophy-team in Chili. Maar wel clubrijders uit onze drassige delta. En die deden het lang niet slecht in het stoffige zuiden. Vooral Daan Bruijsten verdient complimenten, want hij werd bij de clubrijders 15de in de scratch en 9de in zijn klasse (C2), wat hem een gouden medaille opleverde. Hieronder zie je ook de rest (eerst de totaalpositie in de scratch, dan de naam en dan de positie in de eigen klasse):
83. Smits Mark (49e C2) 5:30:19.03 ZILVER
127. Boersma Rendo (71e C2) 5:52:19.99 ZILVER
140. Tijhuis Dinand (25e C3) 5:59:43.22 ZILVER
187. Martens Sjaak (104e C2) 6:31:42.78 BRONS
236. Luth Joep (123e C2) 7:41:07.61 BRONS
244. Selling Alex (130e C2) 7:52:35.89 —
264. Lierop Van Theo (141e C2) 8:48:07.12 —
271. Moulijn Leo (74e C1) 9:13:52.42 —
Rik Vierhuizen viel helaas uit met ene duimblessure. Net als onder deze Nederlanders viel van het totaal aantal starters (446) ongeveer 10% uit. Een erg zware zesdaagse was het dus niet. Maar toch: respect voor alle uitrijders (en ook voor Rik)! 
Ook nog even extra respect voor de Amerikaanse Junior Trophy-rijder Grant Baylor, want die reed drie keer z’n schouder uit de kom, maar liet die er weer terug in duwen, en kwam met zijn team dus als tweede aan de eindstreep. 
Zie hier de samenvatting van de laatste dag: https://www.youtube.com/watch?v=epDJqV83p9M

De Westlandse Motorcross Organisatie wil diverse motorsport liefhebbers in regio Westland ondersteunen bij de realisatie van een crossterrein.
Diverse sporten zijn volgens de WMO perfect te combineren op één terrein, denk maar aan Mountain Bike , Fietscross , Enduro , Trail en Motorcross. Waarom zou dat niet mogelijk zijn inhet Westland? Het doel is om een gedoogbeleid vanuit de gemeente te realiseren waarbij crossen in de provincie mogelijk gemaakt wordt. In samenwerking met politie en overheidsinstanties met behulp van het regelement van de nationale motorsport bond moet dit te organiseren zijn.
Met de handhaving van o.a. mileu en geluid zou dit een geweldig project kunnen zijn in Greenpoort Westland.
Met deze petitie wil de WMO aantonen dat een crossterrein in de regio een groot maatschappelijk belang kan hebben en zelfs een meerwaarde voor de gemeente zou kunnen zijn (zeker met de komst van elektrisch motorrijden ).

Denk jij ook dat dit een goed initiatief is, teken dan de petitie en steun daarmee de actie zodat de Westlandse Motorcross Organisatie de gesprekken met de gemeente op een positieve manier kan onderbouwen middels vele steunbetuigingen.
https://www.petitie24.nl/peti…/2141/crossterrein-in-westland

 

 

Het is alweer een paar maanden geleden dat Harley Davidson een tipje van de sluier oplichtte van een nieuw adventure-model dat in 2020 in de showroom moet komen: de Pan America 1250 (zie foto). 
Hij ziet er nogal eeeh… apart uit. Apart kunnen we best waarderen. Maar toch hebben we een paar plaatjes opgezocht van Harleys met noppen die ze misschien toch wel beter als inspiratie hadden kunnen gebruiken. Vooral de Huskie-Harley vinden we erg sierlijk.

Kijk eens wat een mooi plaatje van de voorbocht van Graham Jarvis’ Husqvarna (een 350 viertakt in dit geval) die op de rollenbank wordt getest.

Het is weer tijd voor de zesdaagse. De moeder aller endurowedstrijden. Dit keer in Chilli, waar een hoop enthousiast publiek op het gebeuren afkomt. Dat is mede omdat de Chilenen ook echt iemand hebben om toe te juichen; een wereldkampioen zelfs, want Ruy Barbosa werd de eerste Chileense enduro-WK-titelhouder, en wel bij de junioren. 
En het is wel duidelijk dat je daar in Chili, ronde Viña del Mar, mooi kunt rijden, zo ondervonden de 446 enduristen van over de hele wereld. Zij het dat het wel heet is. En tamelijk stoffig ook. 
Na twee dagen had Australië de leiding voor de World Trophy, voor de USA en Italië. De Italianen stonden zelf aan kop in de Junior Trophy, voor USA en Frankrijk. En bij de Women’s World Trophy was het ook al Australië voor de Amerikanen, met de Spanjoolsen als derde. 
De Australiërs Daniel Milner (KTM) en Daniel Sanders (Husqvarna) waren de snelsten in de scratch, voor de Amerikaan Taylor Robert (KTM). 
Van Nederlandse zijde zijn er helaas geen trophy-teams gestuurd door de KNMV. Maar er zijn wel 10 landgenoten die meedoen bij de clubrijders. De uitslagen van dag 3 zijn nog niet duidelijk, maar het lijkt er helaas op dat Rik Vierhuizen moest opgeven wegens een duimblessure. Na Vierhuizen is Daan Bruijsten nu onze beste man met top-20-tijden in C2 klasse. 
Hier de highlights van dag 1 https://www.youtube.com/watch?v=

 
en dag 2 
https://www.youtube.com/watch?v=

 Cody Webb vermaakt zich met een steen.

 

 
 
 
Dit bericht bekijken op Instagram

I was inspired by @tonibou to step up my game. I’m gonna throw my gummy tire on for next time.

Een bericht gedeeld door Cody Webb (@codywebb2) op 16 Okt 2018 om 7:38 (PDT)

Voor als je verslaafd bent aan raw power: plak er gewoon een turbo op!

 

Zaterdag was het zover. Na een jaar afwezigheid was de Red Bull Knockout weer terug op het Scheveningse strand. Duizend crossers mochten de hele boel eens flink omploegen. Helaas geen Jeffrey Herlings dit keer (de winnaar van 2016), maar wel Glenn Coldenhoff (toen tweede), Lars van Berkel, Mirjam Pol, Nancy van de Ven en haar broer Rinus, die voor de gelegenheid weer eens op de motor klom. Daarnaast waren er ook specifieke zandstrand-specialisten als Yentel Martens, Todd Kelett, Nathan Watson, Axel van de Sande (winnaar 2015) en ex-wereldkampioen motocross Steve Ramon. 
Het wekte geen verbazing dat na de massastart van de twee-uursrace Glenn Coldenhoff al heel snel voorop reed. Hij bouwde aan een enorme voorsprong van bijna twee minuten op Martens, Nathan Watson, Potisek en Chapelière. 
Na een uur rijden werd het parcours gedeeltelijk verlegd, en moesten de rijders ook door de X-loop waar heel veel boomstammen op het zand waren gelegd. Veel crossers hadden hier grote moeite mee en dus ontstonden er flinke opstoppingen. Glenn Coldenhoff werd hierdoor sterk gehinderd: hij bleef lang netjes inde baan, waar anderen er al langer omheen reden. Bovendien kwam hij een keer vast te staan tussen de boomstammen en verloor veel tijd. Daardoor kon Watson (foto) ruim een half uur voor het einde de leiding pakken. Glenn zat er behoorlijk doorheen zodat Watson, die als enduro-rijder gewend is aan langere wedstrijden als crosser Coldenhoff, verder kon uitlopen. En zo won Watson. Aan de finish had hij anderhalve minuut voorsprong op Coldenhoff, die weer ruim vier (!) minuten voor Yentel Martens zat. Chapelière en Kelett kwamen daarachter, maar stonden al op een ronde. Lars van Berkel werd tweede Nederlander op de zevende plaats.
Engelsman Billy Bolt werd twaalfde, en dat was meer dan genoeg om de titel te winnen van het eerste seizoen van de World Enduro Super Series. Manuel Lettenbichler werd daarin tweede (hij finishte als 15de) en Watson derde.
Maar 427 van de 1000 rijders wisten de finish te bereiken. Vaak met de tong op de schoenen, op hun tandvlees tot op het bot, of wat kun je nog meer verzinnen om uit te drukken dat het ontzettend zwaar was. De overige 573 gingen dus knockout, zodat wel duidelijk is waarom deze race zo heet.
Zie hier kort wat fraaie beelden:

En hier een samenvatting van 8 min: https://www.redbull.com/…/AP-1X2R1…/highlights-from-the-race

KTM-freaks die aan voorbehoeding deden omdat er geen oranje crossertje voor het kleinste kroost was, is er nu goed nieuws. Laat je maar gewoon gaan, want vanaf 2020 kun je je kleuter op een elektrische KTM zetten om hun eerste rondjes te crossen.
Handig: hij heeft een afstelbare zadelhoogte dus hij groeit mee met het grut. 
De motor biedt 5 kW vermogen, rijdt tussen 2 uur en 25 minuten op een batterij (afhankelijk van de rijstijl) en is in een uur weer op te laden. Zes rijmodi maken hem passen bij verschillende snelheden. 
Goed idee van KTM. 
Laat het maar gaan, KTM-freaks.

Pagina 1 van 90