Het is alweer een paar maanden geleden dat Harley Davidson een tipje van de sluier oplichtte van een nieuw adventure-model dat in 2020 in de showroom moet komen: de Pan America 1250 (zie foto). 
Hij ziet er nogal eeeh… apart uit. Apart kunnen we best waarderen. Maar toch hebben we een paar plaatjes opgezocht van Harleys met noppen die ze misschien toch wel beter als inspiratie hadden kunnen gebruiken. Vooral de Huskie-Harley vinden we erg sierlijk.

Kijk eens wat een mooi plaatje van de voorbocht van Graham Jarvis’ Husqvarna (een 350 viertakt in dit geval) die op de rollenbank wordt getest.

Het is weer tijd voor de zesdaagse. De moeder aller endurowedstrijden. Dit keer in Chilli, waar een hoop enthousiast publiek op het gebeuren afkomt. Dat is mede omdat de Chilenen ook echt iemand hebben om toe te juichen; een wereldkampioen zelfs, want Ruy Barbosa werd de eerste Chileense enduro-WK-titelhouder, en wel bij de junioren. 
En het is wel duidelijk dat je daar in Chili, ronde Viña del Mar, mooi kunt rijden, zo ondervonden de 446 enduristen van over de hele wereld. Zij het dat het wel heet is. En tamelijk stoffig ook. 
Na twee dagen had Australië de leiding voor de World Trophy, voor de USA en Italië. De Italianen stonden zelf aan kop in de Junior Trophy, voor USA en Frankrijk. En bij de Women’s World Trophy was het ook al Australië voor de Amerikanen, met de Spanjoolsen als derde. 
De Australiërs Daniel Milner (KTM) en Daniel Sanders (Husqvarna) waren de snelsten in de scratch, voor de Amerikaan Taylor Robert (KTM). 
Van Nederlandse zijde zijn er helaas geen trophy-teams gestuurd door de KNMV. Maar er zijn wel 10 landgenoten die meedoen bij de clubrijders. De uitslagen van dag 3 zijn nog niet duidelijk, maar het lijkt er helaas op dat Rik Vierhuizen moest opgeven wegens een duimblessure. Na Vierhuizen is Daan Bruijsten nu onze beste man met top-20-tijden in C2 klasse. 
Hier de highlights van dag 1 https://www.youtube.com/watch?v=

 
en dag 2 
https://www.youtube.com/watch?v=

 Cody Webb vermaakt zich met een steen.

 

 
 
 
Dit bericht bekijken op Instagram

I was inspired by @tonibou to step up my game. I’m gonna throw my gummy tire on for next time.

Een bericht gedeeld door Cody Webb (@codywebb2) op 16 Okt 2018 om 7:38 (PDT)

Voor als je verslaafd bent aan raw power: plak er gewoon een turbo op!

 

Zaterdag was het zover. Na een jaar afwezigheid was de Red Bull Knockout weer terug op het Scheveningse strand. Duizend crossers mochten de hele boel eens flink omploegen. Helaas geen Jeffrey Herlings dit keer (de winnaar van 2016), maar wel Glenn Coldenhoff (toen tweede), Lars van Berkel, Mirjam Pol, Nancy van de Ven en haar broer Rinus, die voor de gelegenheid weer eens op de motor klom. Daarnaast waren er ook specifieke zandstrand-specialisten als Yentel Martens, Todd Kelett, Nathan Watson, Axel van de Sande (winnaar 2015) en ex-wereldkampioen motocross Steve Ramon. 
Het wekte geen verbazing dat na de massastart van de twee-uursrace Glenn Coldenhoff al heel snel voorop reed. Hij bouwde aan een enorme voorsprong van bijna twee minuten op Martens, Nathan Watson, Potisek en Chapelière. 
Na een uur rijden werd het parcours gedeeltelijk verlegd, en moesten de rijders ook door de X-loop waar heel veel boomstammen op het zand waren gelegd. Veel crossers hadden hier grote moeite mee en dus ontstonden er flinke opstoppingen. Glenn Coldenhoff werd hierdoor sterk gehinderd: hij bleef lang netjes inde baan, waar anderen er al langer omheen reden. Bovendien kwam hij een keer vast te staan tussen de boomstammen en verloor veel tijd. Daardoor kon Watson (foto) ruim een half uur voor het einde de leiding pakken. Glenn zat er behoorlijk doorheen zodat Watson, die als enduro-rijder gewend is aan langere wedstrijden als crosser Coldenhoff, verder kon uitlopen. En zo won Watson. Aan de finish had hij anderhalve minuut voorsprong op Coldenhoff, die weer ruim vier (!) minuten voor Yentel Martens zat. Chapelière en Kelett kwamen daarachter, maar stonden al op een ronde. Lars van Berkel werd tweede Nederlander op de zevende plaats.
Engelsman Billy Bolt werd twaalfde, en dat was meer dan genoeg om de titel te winnen van het eerste seizoen van de World Enduro Super Series. Manuel Lettenbichler werd daarin tweede (hij finishte als 15de) en Watson derde.
Maar 427 van de 1000 rijders wisten de finish te bereiken. Vaak met de tong op de schoenen, op hun tandvlees tot op het bot, of wat kun je nog meer verzinnen om uit te drukken dat het ontzettend zwaar was. De overige 573 gingen dus knockout, zodat wel duidelijk is waarom deze race zo heet.
Zie hier kort wat fraaie beelden:

En hier een samenvatting van 8 min: https://www.redbull.com/…/AP-1X2R1…/highlights-from-the-race

KTM-freaks die aan voorbehoeding deden omdat er geen oranje crossertje voor het kleinste kroost was, is er nu goed nieuws. Laat je maar gewoon gaan, want vanaf 2020 kun je je kleuter op een elektrische KTM zetten om hun eerste rondjes te crossen.
Handig: hij heeft een afstelbare zadelhoogte dus hij groeit mee met het grut. 
De motor biedt 5 kW vermogen, rijdt tussen 2 uur en 25 minuten op een batterij (afhankelijk van de rijstijl) en is in een uur weer op te laden. Zes rijmodi maken hem passen bij verschillende snelheden. 
Goed idee van KTM. 
Laat het maar gaan, KTM-freaks.

Dit kunnen we nooit genoeg herbeleven. Herlings herbeleven dus. 

De Portugese stuntman Ricardo Domingos is zo dapper/zo dwaas (wat je zelf wilt) om de Baja Portalegre rally te doen op een licht gemodificeerde GSX-R1000.
Hij deed mee in de hobbyklasse en finishte na 221 km. als 24ste van de 70 deelnemers. En dat ondanks een kapotte schokbreker na 170 km! Erg knap, en het ziet er best wel spectaculair uit. Kijk maar.

Daarom een mooi bijpassende crossmotor vandaag.