Ook de derde en vierde wedstrijd van het WK-indoortrial brachten weer overwinningen voor Toni Bou. Beide keren domineerde hij totaal. Toni klaagde wel over pijnlijke armen, maar aan zijn rijden kon je dat niet afzien want hij huppelde door de nonstops waar het voor veel anderen worstelen was. Adam Raga werd in Toulouse tweede, zoals meestal. Maar de derde man was reden voor groot plezier bij het publiek, want dat was de jonge Fransman Benoit Bincaz op Scorpa (foto). Hij is de eerste Fransoos die op het WK-podium mag staan sinds Bruno Camozzi in 2001, dus dat werd een feestje in Toulouse. En in Straatsburg was er nog meer reden voor Frans gejuich, want daar pakte een andere jonge Fransman, Miquel Gelabert op Sherco, de tweede plaats. Dus niet alleen Franse rijders op het podium, maar ook Franse merken in de vorm van Sherco en Scorpa (hoewel ze beide in Catalonië worden gebouwd). 
Bou gaat nu ruim aan de leiding in het WK, ver voor Raga en Bincaz. Zie hier bewegende beelden uit Straatsburg: https://www.youtube.com/watch?v=l-7ABn4Gk8I

 Een HD is niet mijn ding. Maar als je wilt kun je er toch wel iets nuttigs mee...

 

In het Zuid-Franse Alès heeft Mario Roman vorig weekend de Alestrem Hard Enduro op zijn naam weten te schrijven na drie ronden van 150km. die steeds iets moeilijker werden gemaakt. Daar was hij heel blij mee, want hij versloeg daarmee onder andere de koning van de hard enduro, Graham Jarvis. Maar Roman’s werkgever was daar helemaal blij mee, want hij rijdt in het fabrieksteam van Sherco, dat zijn hoofdkwartier in dezelfde regio heeft staan in Nimes. Jarvis werd tweede op zijn Husqvarna, maar daarvoor had hij het excuus dat een gebroken koppelingskabel had opgelopen doordat die achter een tak was blijven hangen. En Sherco had nog meer reden voor blijdschap, want Wade Young mocht als derde op het podium staan. 
Zie hier bewegende beelden van de wedstrijd: https://www.youtube.com/watch?v=8A3uKsKc6mg

Tegen de milieuklippen op, heeft Beta het toch voor elkaar om een nieuwe lichte tweetaktenduro op de markt te zetten: de TT125 2T My. Beta meldt dat de productie loopt, en hij nu te koop is. En daar hebben ze een leuk filmpje met lekker tweetakt-gesnerp bij gemaakt. Zie je gelijk ook dat ze naast de fabriek in Rignano een leuk testbaantje hebben liggen. 
https://www.youtube.com/watch?v=h0jVU52AT_U&feature=youtu.be

Niet alleen in Anaheim (California) was er afgelopen weekend een mooie supercross, ook in Goes (Zeeland) gingen de supercrossers vol aan de bak. Het is natuurlijk jammer dat de Nederlanders niet mee kunnen doen om de podiumposities in de supercross, maar we zijn blijk om te kunnen melden dat de Finse Est Harri Kullas (archieffoto) hier heeft gewonnen op zijn Huskie. Harri Kullas is een van de sterkste bikkels die we kennen: een echte broodcrosser die overal meerijdt waar hij kan, diverse kampioenschappen tegelijk, het hele jaar door. En met succes, zo bleek ook weer in Goes voor uitverkochte tribunes. De Fransen Florent Richier en Boris Maillard mochten ook op het podium staan. De Belgen Jens Getteman en Nolan Cordens werden zesde en achtste. Beste Nederlander werd Bram van den Hoek, als tiende. 
Zie hier beelden van de finale van Omroep Zeeland: https://www.omroepzeeland.nl/…/Harri-Kullas-oppermachtig-in…

In Enter werd met lekker weer de eerste wedstrijd om het ONK enduro verreden. De organisatie moest er vrijdag heel hard aan werken om na alle stormschade de route begaanbaar te maken. Dat lukte goed, waarvoor hulde! 
Thierry Pittens genoot ervan en won de E1, voor Rik Vierhuizen en Bas Klein Haneveld. Hans Vogels en Wesley Pittens knokten in de E2 om de zege, maar Vogels won deze slag. Ex-crosser Ceriel Klein Kromhof werd derde. Lucas Dolfing was de beste in de E3-klasse. Robin Nijkamp en Björn Sloot mochten met hem mee het podium op. De EV40, tenslotte, werd gewonnen door de Nederlandse trialkoning Alex van den Broek, voor Rene Satink en Peter Bergsma.
Zie hier de fraaie beelden: https://youtu.be/Vt_J88wCeUQ?t=52

De derde ronde van het Amerikaanse supercrosskampioenschap was weer in Anaheim, waar ze geen genoeg van supercross kunnen krijgen. Dit was een bijzondere wedstrijd, want hier werd voor het eerst in een nieuw wedstrijdformat gereden. Dit seizoen zijn er namelijk drie zogenaamde Triple Crown-wedstrijden, die zwaarder tellen dat de rest. Hier worden drie finales verreden (in plaats van één) in zowel de 450- als de 250-klasse. Hierover wordt een totaalstand bepaald voor de kampioenschapspunten. De bedoeling is natuurlijk, zoals altijd in Amerika, om hiermee nog meer spektakel te maken. En dat lukte. 
Het was door deze kortere races natuurlijk extra belangrijk om goed te starten. Eli Tomac (Kawasaki) en Marvin Musquin (KTM) waren er na hun schouderblessures van vorige week gelukkig weer bij. Voor de eerste werd dat een groot succes, want hij had behoorlijk goede starts en won all-over (5-1-2). Maar Musquin bleek nog te veel last van zijn schouder te hebben en bakte er niet veel van (9-11-21). Roczen deed het matig (11-12-4), en vertelde na afloop dat hij te veel zat te denken aan 366 dagen terug, toen hij hier in Anaheim zo hard van zijn Honda stuiterde dat hij bijna moest stoppen met crossen. Cole Seely (Honda) werd sterk tweede, na twee heel goede starts (1-2-7), en Anderson moest zich naar voren knokken na matige starts, wat hem beter lukte naarmate hij meer tijd had (7-2-1). Hij houdt de leiding in de tussenstand, met 11 punten voorsprong op Seeley, met Barcia daar weer twee punten achter. 
Zie hier de highlights: https://www.youtube.com/watch?v=bzzk0R14HD4

Bij de 250-west-serie had Joey Savatgy de beste starts op zijn Kawasaki. Hij won daarmee twee finales en werd tweede in de derde, die Shane McElrath (KTM) op zijn naam schreef. Aaron Plessinger kwam als leider in de tussenstand naar Anaheim, maar kon zijn slechte starts in de korte finales niet voldoende goed maken (6-4-7). In de tussenstand is het nek aan nek, met Savatgy en Mc Elrath allebei op 68 punten en Plessinger op 66. Wordt vervolgd. 
Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=I0piOqJ1rdQ

In Oostenrijk is het nu groot feest. Ze zijn daar al lang gewend dat hun nationale industrie-parel KTM als eerste over de streep komt in de Dakar (al 17X), met stickers erop van dat andere nationale topproduct Red Bull. Maar ze zijn niet gewend dat er dan ook een Oostenrijkse coureur op zit. En dat is nu wel het geval met Matthias Walkner (foto).
Week twee van de Dakar was echt heel zwaar. En dat ondanks dat er twee etappes werden afgelast. Als dat niet was gebeurd was het waarschijnlijk echt een slagveld geworden. In de tiende etappe viel voor de tweede keer in deze rally de klassementsleider bij de motoren uit: na Sam Sunderland was het nu Adrien van Beveren die keihard onderuit ging en niet meer verder kon. De tiende etappe was sowieso een heftige, want velen verspeelden tijd met navigatiefouten. Ook Benavides, die heel dicht achter Van Beveren lag, maar hierdoor de eerste plaats niet van hem over kon nemen. Ineens stond daardoor de Oostenrijkse motocrosser Matthias Walkner op kop, met wildeman Barreda achter hem. Maar die laatste maakte in etappe 11 weer een flinke crash, waardoor hij na een eerder opgelopen knieblessure nu echt op moest geven. In de tweede week pakten Barreda, Meo, Walkner, Price (2x) en Benavides dagoverwinningen. 
Walkner werd daarmee best verrassend de winnaar. Verrassend, want de MX3-motocross-wereldkampioen van 2012 leek vooraf nog niet genoeg ervaring te hebben om goed te navigeren en goed te doseren. Maar hij deed het prima en is de verdiende winnaar. Daarmee zet hij zijn mentor Heinz Kinigadner (wereldkampioen motocross 250cc in ‘ 84 en ‘85) toch wel een beetje in de schaduw, want hem is het in heel wat pogingen nooit gelukt om op het podium te komen. Benavides werd tweede op Honda en Price derde op KTM.
Grote verrassing in de uitslag is de Spanjaard Oriol Mena: deze nieuweling werd zevende op de Hero, en da’s een prachtige prestatie. Noppenkoningin Laia Sanz deed het weer uitstekend en eindigde op de 12de plaats. 
Onze landgenoten deden het ook prima. Het was voor de meesten zwaar afzien, maar bijna allemaal vochten ze zich er doorheen. Alleen Guillaume Martens moest helaas afhaken, toen zijn motor in etappe 7 niet meer verder wilde en hij zijn sleepkabel kwijtraakte. Debutant Maikel Smits reed ontzettend sterk, en finishte als 26ste. Hans-Jos Liefhebber werd 35ste en eindigde als derde in het kistklassement. Debutant Edwin Straver werd 49ste en Luc van de Huijgevoort 83ste. Allemaal heel goed gedaan, mannen. 
Jurgen van den Goorbergh finishte als 41ste in zijn tiende Dakar. Hij zegt dat dit zijn laatste op de motor was. Heel motorsport-minnend Nederland moet dat betreuren, want wellicht is dit dan het einde van een prachtige motorcarrière. Bedankt Jurgen! 
Maar de grootste bikkel is waarschijnlijk toch wel Mirjam Pol. Zij blijkt al sinds de vierde etappe met een gebroken pols onderweg te zijn. En dat valt niet mee hoor: de zwaarste rally ter wereld rijden met een lamme vleugel. Ontzettend knap dat ze de finish haalde (als 75ste). 
Bij de Quads werd Kees Koolen 8ste, en zijn assistent Bastiaan Nijen Twilhaar werd 21ste. Ignacio Casale werd weer de winnaar bij de vierwielertjes.

Graham Jarvis natuurlijk!

 

Soms heb ik het al heel snel. Vooral als het spannend is. Armen die niets meer kunnen. 
Heb je ook wel eens last van die verschrikkelijk opgepompte armen waar je geen penseel meer mee kan vast houden (als je dat zou willen)?
Hier een paar leerzame vlogs voor het nieuwe seizoen (in het Engels): 
https://www.youtube.com/watch?v=uA9RKod5Ltc 
https://www.youtube.com/watch?v=UaI7Auy7J1E