Alle Nieuws

Bij de eerste van vier wedstrijden voor de Dutch Masters of Motocross-titel was het genieten in Markelo. De vele fans konden zien hoe Jeffrey Herlings allebei de manches in de MX! Totaal domineerde. Gautier Paulin werd tweede en Max Anstie derde. Glenn Coldenhoff werd zesde, en was daarmee de tweede Nederlander in het sterke internationale deelnemersveld. Al die coureurs hadden hier in Markelo een goede training voor de MXGP volgende week in Valkenswaard. 
En dat gold ook voor de MX2, waar de Deen Thomas Kjer Olsen twee keer won, en Jed Beaton en Davy Pootjes naast zich op het podium zag staan. 
In de 125cc-klasse ging de totaal overwinning naar Rene Hofer uit Duitsland, maar dat was wel te danken aan de motorpech van Raivo Dankers in de tweede manche, want hij had de eerste gewonnen en reed erg sterk. Peter Polak werd tweede en Emil Weckmann derde. Raf Meuwissen werd op de zede plek de beste Nederlander.
In de kleinste klasse, de 85cc, toonde Kay Karssemakers zijn overmacht door twee keer te winnen. Kay de Wolf werd tweede (in de manches en totaal) en Scott Smulders derde totaal. 
De volgende wedstrijd voor het DMOM zal zijn op 2 april in Oldebroek.
Zie hier het filmverslag van RTV-Oost (85cc en MX1): http://m.rtvoost.nl/…/kleine-tienduizend-bezoekers-zien-her…

Voor de oudere coureurs onder ons: lees dit, neem een voorbeeld en geef nooit op. 
Als de supercross naar Daytona komt is dat altijd een heel bijzonder evenement. De cross is onderdeel van de mythische Daytona bikeweek, en het circuit lijkt hier veel meer op een gewoon crosscircuit dan bij de andere supercrosses. Er wordt gereden voor de gigantische hoofdtribune van het wereldberoemde wegrace-circuit, en de baan is daar langer en met meer losse ondergrond dan gewoonlijk. Vaak komen daardoor ook andere coureurs op het podium dan anders. Zo ook nu.
De Honda’s van Christian Craig en Justin Brayton (foto) gingen weer vooraan in de eerste bocht, zoals wel vaker de laatste races. Marvin Musquin (KTM) was derde en kampioenschapsleider Jason Anderson (Huskie) zat in het middenveld en viel zelfs nog eventjes. Maar Eli Tomac trof het nog slechter want die lag laatste nadat hij een andere rijder in een bocht raakte en zijn Kawasaki onder hem uit schoot. Maar hij schroefde het gas open en wist lekker naar voren te slalommen, zelfs tot aan de tweede plaats op de finish.
Aan kop ging Musquin de Honda’s voorbij, maar ook hij maakte een flinke fout doordat een tear-off aan zijn handschoen bleef plakken. En even later ging hij nog een keer bodemonderzoek doen waardoor hij ver terugviel. Dit speelde (weer eens) in de hand van Anderson, die zijn puntenvoorsprong op tweede man Musquin daardoor veel minder zag slinken dan had gekund. 
Christian Craig zakte langzaam terug, maar die andere Honda, van Brayton, pakte weer de kop toen Musquin viel, en bleef zelfs op kop tot aan de streep. Dit was een grote verrassing. Sterker nog, een sensatie. Want Justin Brayton won hiermee zijn eerste wedstrijd, pas in zijn 131ste supercross-start! In 2014 stond hij voor het laatst op het podium. En hij is al 33 jaar, en hiermee is hij de oudste supercross-winnaar ooit! Wat een sensatie. Gelukkig kon zijn oude hart het wel verdragen. Zo zie je maar, je bent niet snel te oud om te beginnen met winnen. Ook voor het Smartop Honda-team was dit trouwens de eerste winst ooit. 
Anderson werd slechts zevende en heeft nog 40 punten voorsprong op Musquin in de tussenstand. Brayton is daarin naar de derde plek geklommen. 
Zie hier de samenvatting https://youtu.be/wAYdVIq3QXk?t=160 en hier de hele race http://www.dailymotion.com/video/x6g3hd5 .
De 250-east race was ook weer een mooie. Kopstart was voor Jordon Smith (KTM) voor Jeremy Martin (Honda). Austin Forkner, die de laatste twee races won, lag vierde op zijn Kawa, en de leider in de tussenstand, Zach Osborne (Huskie), was erg slecht weg als 18de. Maar die laatste was wel de snelste, en ging als een razende tekeer. Iets over de helft van de race lag hij al vierde, achter Smith, Jeremy Martin en Forkner. De laatst ronde werd heel spannend, toen Martin heel dichtbij Smith kwam en Osborne bij Forkner. Maar het was te laat, en de stand veranderde niet meer. Maar de tussenstand voor het kampioenschap wel: daarin pakt Forkner nu de kop, met evenveel punten als Osborne, en Smith op de derde plek.
Zie de highlights: https://youtu.be/wAYdVIq3QXk?t=54 of de hele race: http://www.dailymotion.com/video/x6g3hcb

Op het journaal kon je gisteren de koning en de koningin in actie zien als vrijwilligers in Pijnacker, ter gelegenheid van de actie NL-doet. Hele goede actie, die we van harte steunen. Maar hier willen we nu even de aandacht richten op alle vrijwilligers in de motorsport. Zonder hen zijn er helemaal geen motorsport-evenementen mogelijk, dus we moeten hen heel erg dankbaar zijn. 
Neem bijvoorbeeld die vrijwilligers van de MC Nunspeet die de afgelopen maanden bij de vier wedstrijden van de trial-Wintercup steeds een hele dag hebben staan blauwbekken bij de acht non-stops. De omstandigheden waren echt winters, maar zij bleven trouw op hun post. En daardoor konden een hoop andere mensen lekker rijden (en stilstaan, want het is wel trial he).
Daarom, aan hen en alle andere motorsport-vrijwilligers: ONTZETTEND BEDANKT!!!

In de vierde ronde voor het WK Superenduro lag er weer een bijzonder lastige baan in de Arena van Bibao (Spanje). Vooral een rots-tuin met grote keien in een scherpe bocht bleek ene moeilijk obstakel te zijn. En als het zo lastig is, worden er natuurlijk veel foutjes gemaakt. In de eerste manche van de finale deed Cody Webb, die leider in de tussenstand is, dat het minst en hij won die dus, voor zijn KTM-teammaten Taddy Blazusiak en Jonny Walker. In race 2 zagen we de zelfde uitslag, en daardoor stond Webb er uitstekend voor. Maar in race 3 gooide hij het allemaal weg, door slecht te starten, maar liefst drie keer te vallen en pas als achtste over de streep te komen. Blazusiak bleef wel overeind en won die derde finale, en daarmee ook de wedstrijd, voor Walker en Webb. Die laatste gaf achteraf toe dat hij paniekte nadat hij de eerste keer was gevallen (in de boomstam-matrix) en toen te wild ging rijden. 
Met nog 1 wedstrijd te gaan (31 maart in Zweden) leidt Webb (202 pt.) voor Blazusiak (185) en Billy Bolt (169).
Zie hier de spectaculaire beelden: https://www.youtube.com/watch?v=e4_Ryvf-dnI

Een tijdje geleden hadden we een aardig filmpje van een Harley Davidson chopper die het op de crossbaan probeerde (dachten we, maar een oplettende kijker wees ons erop dat het een Japanse HD-imitatie was). 
Maar nu komt het bericht uit de Nieuwe Wereld dat Harley gaat samenwerken met Alta Motors, de producent van de eerste succesvolle elektro-crosser, de Alta Redshift. En wel om een echte Harley-achtige cruiser te maken, maar dan met een stekker in plaats van een tankdop: de LiveWire. Dus Harley heeft nog geen plannen voor een noppenfiets, hoor. Hoewel dat idee toch niet helemaal absurd is: er is namelijk al een crosser door HD gemaakt. Dat begon in 1975. HD was eigenaar van het mythische Italiaanse merk Aermacchi, dat tweetakten voor HD bouwde. In dat jaar wonnen twee bekende Amerikaanse offroad-racers, Bruce Ogilvie en Larry Roeseler op een speciaal gebouwde tweetakt-HD de SCORE Baja 500. Dat bracht de fabriek op het idee dat het wel een goed idee zou zijn om een echte crosser te bouwen. En dat deden ze. In 1978 kwam hij op de markt: de Harley-Davidson MX250. Bijgaand zie je er een fraai plaatje van. Maar het werd geen succes, en er werden er maar een paar van verkocht. Niet veel later verkocht HD zijn dochter Aermacchi (dat wederop zou staan als Cagiva), om nooit meer over offroads na te denken.
Rond 2007 zou de HD-dochter uit die tijd, Buell, nog wel even naar de offroad-markt lonken, met de Blast een-cilinder viertakt, maar dat werd niets.

Ash Greedy is een 26-jarige vrachtwagenchauffeur uit Wales. Een joviale vent. Maar niet als hij op zijn crosser zit, want dan wordt het beest in hem wakker. Hij rijdt mee in de Britse Arenacross-series en is daar een publieksfavoriet wegens het onzachtzinnige spektakel dat hij maakt. Vooral in de 1 tegen1-series die ze bij de Arenacross verrijden, geeft hij alles, en lijkt hij meer oog voor zijn tegenstander te hebben dan voor de baan…
Zie hier een compilatie van spectaculaire beelden uit 2017-2018:

In Atlanta was er het tweede van de in totaal drie ‘triple-crown’ supercross-events. In deze wedstrijden moeten zowel de 450’s als de 250’s drie finales rijden in plaats van één.
In de eerste finale van de 450’s reed Christian Craig de eerste paar ronden op kop. Zeer verrassend want hij is de jonge invaller voor de geblesseerde Honda-fabrieksrijders Roczen en Seely (normaal rijdt hij in de 250west-serie). Na een paar ronden kwamen Craig, Brayton, Anderson, Baggett, Tomac en Musquin bijna wiel aan wiel te rijden en vonden er snel veel positiewisselingen plaats. Tomac leek zelfs Anderson bewust te rammen, maar beiden bleven overeind. Uiteindelijk won Justin Brayton zijn eerste main-event race ooit (na 129 wedstrijden), voor de leider in het kampioenschap Jason Anderson en Blake Baggett. In race twee had Anderson eindelijk eens een goede start, en reed vervolgens naar de overwinning, hoewel de verrassend sterke Cooper Webb op het einde nog heel dichtbij kwam. 
De derde race moest de beslissing brengen. Anderson stond er al heel goed voor, en lag al spoedig derde, achter Craig (weer heel goed gestart) en Musquin. Hij kon zich nog veroorloven om ingehaald te worden door Tomac en Webb, om toch de wedstrijd te winnen (2/1/4). Musquin won de derde finale en werd tweede totaal (4/5/1) voor Tomac (5/3/2). Dit is Andersons vierde overwinning dit jaar, en hiermee bouwt hij zijn voorsprong in de stand verder uit naar 42 punten, voor Musquin die weer 15 punten voor Baggett staat. 
Gelegenheidsrijder Justin Hill, die het in de vorige wedstrijd zo opvallend goed deed, had een slechte avond en viel in de tweede race hard, waarbij hij een teen brak. Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=CzCsYAy9Www 
Bij de 250’s-East kreeg tussenstand-leider Zach Osborne in de eerste finale de overwinning in de schoot geworpen, toen Martin Davalos in leidende positie viel en veel plaatsen moest prijsgeven. In de tweede race leidde Austin Forkner (foto) van start tot finish, maar hij werd zwaar bedreigd door Osborne, die echter viel toen hij naar de leiding wilde doorstoten en Forkner daarbij raakte toen die tijdens een lange sprong naar binnen kwam. Maar even later werd Forkner alsnog ingehaald, maar toen door zijn teammaat Davalos, die dus de winst pakte. Iets verder naar achter ging het heel erg mis op een triple-sprong voor Ferrandis, die in race 1 nog heel goed als tweede was gefinisht, toen hij bij de aanzet de afzetting raakte. Hij kwam hard neer, en het was een wonder dat hij lopend de arena verliet. Hij liep hierbij een gebroken arm, gebroken tanden en mogelijk ook een gebroken kaak op. Zie hier de beelden: https://www.youtube.com/watch?v=7cBVZXQQlNE 
De laatste race werd sensationeel. Davalos zat er gelijk weer goed bij, in tweede positie achter Martin, terwijl Osborne slecht startte en bovendien er vanaf viel, zodat hij bijna helemaal achterin moest beginnen. Davalos lag toen in winnende positie voor de over-all. Maar even later ging hij er voorover af op de whoops, en kon hij het podium wel op zijn buik schrijven. Op dat moment lag de constant presterende Jordon Smith aan de leiding voor de totaal overwinning. Maar hij viel van zijn fiets toen Hampshire zijn spoor binnendoor afsneed. Hierdoor kwam de naar plek 5 opgeklommen Osborne toch weer op kop in het klassement. Maar een stukje voor hem haalde Forkner in de laatste ronde nog Hampshire in, en daarmee pakte hij de totaal overwinning! (4/2/3) Osborne werd tweede (1/3/5) en Smith derde (3/4/6). 
In het kampioenschap staat Osborne twee puntjes voor Forkner, met RJ Hampshire 11 punten daarachter.
Zie hier de highlights: https://www.youtube.com/watch…

Voor de ongelukkigen die het nog niet gezien hebben: hier in het kort de eerste motocross-GP van 2018. Moet je zeker zien vanwege de schitterende prestatie van Jeffrey Herlings die in de laatste 9 ronden 9 seconden goedmaakt op leider Cairoli, hem inhaalt in de laatste ronde en zo de GP wint! 

Kopstart voor Toni Cairoli in de eerste manche MXGP, terwijl Jeffrey Herlings als vijfde doorkwam, achter de verrassende MXGP-nieuweling Lieber, Febvre en Paulin. Maar die drie moesten er in de volgende paar ronden aan geloven voor een ontketende Bullet. Ondertussen was Cairoli al ruim drie seconden uitgelopen aan de kop. Lang leek dat zo te blijven; maar met nog 10 minuten te gaan zette Herlings het gas nog wat verder open en kwam snel dichter bij de Siciliaan. Maar die zag hem aankomen en zette extra aan. In de een-na-laatste ronde gaf Jeffrey alles en naderde tot bijna aan het achterwiel. Toen moesten ze een stel achterblijvers voorbij, en dat lukte Cairoli net iets makkelijker. Het bleef wel spannend tot de finish, maar er zat toch nog zo’n 0.2 seconden tussen. De eerste slag was dus voor Toni, maar Jeffrey had duidelijk laten zien hoe snel hij was. 
Achter deze twee KTM-kemphanen, werd er ook flink geknokt door de opgeklommen Desalle en Febvre, die in deze volgorde over de streep kwamen. Glenn Coldenhoff verbleef de hele race zo rond de elfde plaats en finishte daar ook. 
In race 2 was het weer Cairoli aan kop, die gelijk een paar seconden voorsprong pakte. Herlings was al zevende uit de eerste bocht gekomen, met Coldenhoff daar niet ver achter. Herlings deed weer zijn uiterste best om snel naar voren te komen, maar nu kostte het meer tijd om Febvre, Van Horebeek en Desalle te passeren en op de tweede plaats terecht te komen. Daar leek Jeffrey genoegen mee te nemen en met 9 ronden te gaan had Cairoli 9 seconden voorsprong. Maar Jeffrey Helings geeft nooit op (dat heeft hij van zijn moeder geleerd vertelde hij na de race). Dus vier ronden voor het einde zette hij het gas helemaal open en naderde Cairoli snel, om in de laatste ronde de kop te pakken en Toni geen enkele kans op vergelding te geven. En zo won hij op een schitterende manier de eerste, bijzonder spannende, GP van 2018. Desalle werd weer derde en Coldenhoff werd nu tiende. 
Bij de MX2 reed Hunter Lawrence lang aan de leiding in race 1, maar wereldkampioen Pauls Jonass kwam naar de kop en won, voor Lawrence en Thomas Kjer Olsen. Bas Vaessen werd 13de, Calvin Vlaanderen 18de en Davy Pootjes 19de. In race 2 had Jonass kopstart, maar daarachter was Davy Pootjes heel goed weg gekomen en lag lang op de derde plek. De Let reed ver weg aan de kop, en won weer, nu voor Olsen en de opvallend sterk rijdende Sanayei. Vlaanderen klom na een slechte start mooi op naar plek 5, terwijl Vaessen 13de werd, één plaats voor de door vermoeidheid afgezakte Pootjes. 
Over twee weken is de GP in Valkenswaard. Dat wordt weer een prachtig evenement. Zeker met een Nederlander aan de leiding van de (nog zeer prille) tussenstand van de koningsklasse in het WK-motocross! Dat is zeer bijzonder, want voor zover we nu kunnen bedenken is dat nog nooit eerder het geval geweest. 
We zien jullie daar…

Deze stuntman heeft misschien geen modern PK-pakhuis, maar hij geeft alles!